"Zij kennen het woord 'of' niet", hoorde ik van de week een leerkracht mopperen. Met "Zij" werd de directie van de school en en passant ook de interne begeleiders bedoeld. "Het is alleen maar 'en' 'en' !! ", ging haar felle betoog verder.
Op mijn vraag of ze daarover al in gesprek was gegaan keek ze me verontwaardigd aan, stootte de collega links van haar aan, wees met haar wijsvinger naar haar voorhoofd en vroeg zich hardop af of ik wel goed snik was. Ze was namelijk als éérste op het management afgestapt en had toch in klare taal duidelijk gemaakt dat het nu voor eens en voor altijd afgelopen moest zijn met steeds maar meer dingen erbij te moeten doen.
Ik liet het daar maar bij.
's Middags, tijdens een plenair rondje, uitte een andere leerkracht zijn zorg over de tendens dat ouders steeds minder de verantwoordelijkheid willen dragen voor de opvoeding van hun kinderen. Hij nam een ontwikkeling waar, waarbij meer en meer opvoedingstaken bij de school (hij bedoelde: bij mij) gelegd werden. En daar was hij het niet zo mee eens.
"Als we ons rijbewijs halen, kopen we een auto en dan gaan we leren rijden", hield een collega van mij eens een groep docenten voor. "Als we van de PABO, PA of kweekschool zijn gekomen, gaan we aan de slag en lijkt het wel alsof het leren stopt", betoogde hij verder.
Loop eens een willekeurige personeelskamer binnen van een willekeurige basisschool. Hoeveel vakbladen liggen daar? Ongelezen?
Okay, in de afgelopen twee decennia is er in ons vak nog nooit zoveel veranderd als in die hele 150 jaar dat er georganiseerd onderwijs plaatsvindt.
Maar als je toch meent dat het in het onderwijs steeds maar 'en' 'en' is en je vindt dat ouders zich minder verantwoordelijk zijn gaan gedragen, dan heb je de afgelopen 10 jaar toch écht onder een steen gelegen, dunkt me.
vandenBerg
%5B1%5D.JPG)
2 reacties:
Van onder mijn steen fluister ik: " 'sWel waar. Er komt alleen maar bij en gaat er zelden iets af. Alleen al voor 'voordragen van gedichten' zijn er dans, drama, gezond gedrag, techniek, burgerschapskunde en mediawijsheid in de plaats gekomen. En dan zeg ik niks over de Zorg rondom individuele kinderen."
Het onderwijs wordt al snel gezien als oplossing voor maatschappelijke problemen als patatgeneratie, fietspadentekort en kredietcrisis: 'er moeten smaak-lessen, fiets-lessen, omgaan met zakgeld-lessen gegeven worden.'
Je gaat vast nog vertellen waarom dat jij denkt dat het wel meevalt met het stapelen op hoofdjes van juffen. Want ik ben echt benieuwd naar deze mening die tegen de stroom oproeit.
Hoi Elke,
moeten we dan onderwijs, school, lessen etc etc 'as-we-know-it', dan niet eens op de schop gooien? zijn wij misschien te volhardend in ons systeem, terwijl de omgeving iets anders vraagt? het onderwijs zou toch de maatschappij moeten maken, niet andersom? toch?
vandenBerg
Een reactie plaatsen